Pieken op het juiste moment

Voor de non-wielrenners onder ons of eigenlijk onder de niet-sporters onder ons zal de titel vreemd en niet veelzeggend klinken. We hebben het hier niet over kerstboomtopversiering of ouderwetse guldens. Sporters in het algemeen, wielrenners in het bijzonder, weten ongetwijfeld wat pieken is en zullen dit in grote maten nastreven: pieken op het juiste moment.

In het worldtourpeloton denken we vooral aan de ronderenners, en dan vooral de kopmannen, wanneer we het hebben over pieken op het juiste moment. Chris Froome, Kruijswijk & co nú en in het verleden mannen als Armstrong, Ullrich en Indurain waren ronderenners die hun hele seizoen afstemden op één, soms twee grote ronden per wielerjaar en dan met name de Tour de France. Daar moest het gebeuren, daar moest je in topvorm zijn, daar moest je pieken, liefst 3 weken lang.

Een ander type renner, de klassiekerrijders, moeten al vroeg in het jaar pieken want de Vlaamse, kasseienklassiekers staan al in maart/april op de agenda. De Terpstra’s Gilbert’s, Cancellara’s en ‘Museeuws’ van deze wereld wisten daar wel raad mee, jaren achter elkaar.

Tijdritspecialisten richten zich vaak alleen op de tijdrit in een grote ronde, WK of OS en kunnen, nee, moeten pieken op één dag die ze soms al jaren van te voren weten en in hun agenda hebben omcirkeld. Rowan Dennis en Tony Martin weten daar alles van.

En dan zijn er nog de Valverde’s, Nibali’, v Aerts’ en van der Poels of te wel de (bijna) alleskunners van het peloton. Zij doen mee om de prijzen van de vroege Ardennenklassiekers, via de grote Ronden, tot en met de Ronde v Lombardije in de herfst. Een mooi maar wel met uitsterven bedreigd ras zo lijkt het soms.

Wij, wielerrecreactieven, hebben ook zo onze piekmomenten, al dan niet bewust. Die jaarlijkse toertocht, Granfondo, AlpduZes of de fietstrip naar de Mont Ventoux, Stelvio of ander wielermonument zorgt ervoor dat we ons in het zweet trainen om juist daar en dan optimaal te kunnen presteren en genieten. Voor de één geldt dat meer dan voor de ander en sommige geldt dat helemáal niet. Zij benaderen iedere rit hetzelfde daar waar anderen er ineens schema’s op gaan nahouden. Termen als D1 training, intervaltraining en meer van dat soort kreten komen in mijn vocabulaire niet voor.

Neemt niet weg dat ook ik mijn piekmomenten heb waar ik op één of andere, ondoordachte, niet vastomlijnde, noch voorgeprogrammeerde wijze naar toe werk. Voor mijn gevoel werkt het goed en als het gevoel goed is, kun je pieken op het juiste moment.

Als dat geen tegeltjeswijsheid is dan schiet mij maar lek!

Christopher!