De benen moeten het doen

Een racefiets kopen is nog niet zo eenvoudig

Al vaker heb ik deze gevleugelde uitspraak als conclusie in een aantal van mijn Blogs getrokken een ook nu zou ik daar zomaar mee kunnen afsluiten, namelijk als slotconclusie van een wekenlange, misschien zelfs maandenlange zoektocht naar een nieuwe racefiets.

Niet dat ik perse een nieuwe fiets nodig heb maar na 6 jaar op mijn Ridley begint het dan toch te kriebelen, met name bij het zien van zoveel moois in de fietszaak en op internet.  En zoals dat bij meer zaken gaat…..als je eenmaal de eerste stap hebt gezet, volgt stap 2 vroeg of laat ook.

Getriggerd door het zien van een mooie, en een in mijn beleving betaalbare, fiets, ben ik de fietsmarkt opgegaan. In coronatijd is aanvankelijk ook hier Google je beste vriend en wordt al snel duidelijk dat er (veel) geduld gevraagd wordt. Kopen betekent niet meteen rijden. Levertijden van maanden of zelfs een jaar zijn, bij gebrek aan onderdelen (zoals wordt gezegd), meer regel dan uitzondering. Ik hoor mezelf zeggen, “niet dat ik verlegen zit, maar ik wil ook niet wachten tot december’ want dan heb ik een overig jarig model”….duh

Het kwam al even ter sprake…een betaalbare fiets. Dat is een begrip op zich want wat voor de één betaalbaar is, is voor de ander belachelijk veel geld. De prijskaartjes van fietsen zijn in coronatijd sowieso gestegen door de toegenomen vraag én het al eerder genoemde gebrek aan onderdelen. Hoe dan ook is het bepalen van budget, stap één in dit proces. Dat vind ik niet alleen maar ‘de kenners’ om me heen idem.

Stap twee is kijken wat je, binnen dat budget en binnen jouw ‘doel’ mooi vind en ja, dan zul je net zien dat die ene fiets daar net buiten valt. Doorsparen of concessies doen aan bijvoorbeeld afmontage, toch maar bij mechanisch schakelen blijven en meer van dat soort afwegingen maken. Het budget verhogen kan natuurlijk ook….je beleefd er veel plezier aan (‘hij hangt niet werkloos in de garage’) waarmee vele euri’s gerechtvaardigd worden, vooral door mezelf maar, niet geheel onbelangrijk, ook door de betrokken wederhelft.

En dan kom je, stap 3, terecht in iets wat je ‘keuzestress’ zou kunnen noemen maar vooral ook een luxe ‘probleem’ is. Het doel is een allround racefiets dus geen aerodynamische, lichtgewicht racer maar ook geen lichtgewicht klimfiets; tegenwoordig noemen ze dat een Endurance of Comfort racefiets. Je zou hier, vrij vertaalt, ‘makkelijker en zonder veel (rug)klachten langere tochten mee moeten kunnen fietsen. Ideaal zou je denken. Maar ieder merk heeft zo weer z’n eigen invulling gegeven aan Endurance/Comfort modellen. Zo is het verschil tussen tussen Endurance-Race-Aero bij een aantal merken heel herkenbaar en bij andere liggen de modellen juist weer heel dicht bij elkaar, wat betreft geometrie….want daar hebben we ’t dan blijkbaar over. Iets met stack, reach en spacers……Tot zover kan en wil ik het zelf nog volgen maar zoals al eerder gemeld, ben ik een fietser en geen mecanicien en dat weegt ook mee in mijn besluitvorming.

Gewicht van de fiets speelt voor mij niet echt een rol van betekenis; mocht gewicht wel een rol gaan spelen, zal ik daar zelf iets aan proberen te doen;) Ik heb eerder al de keuze gemaakt voor carbon en aangezien ik er niet op achteruit wil gaan, liefst vooruit, wordt het een carbonframe, met dit keer schijfremmen en weer Ultegra af-montage én volledig weggewerkte bekabeling want daar ben ik erg van gecharmeerd. Mocht elektronisch schakelen in het budget passen, zal ik dit niet nalaten maar dat is geen doel op zich.

Dat laatste wordt door SRAM,met name door hun Rival groep, overigens wel toegankelijker gemaakt maar ik hoef daarin niet perse de SRAM pioneer (binnen ons fietsclubje) te zijn. Hoe minder techniek, hoe beter. zeker voor een non-technicus als ik.

En met deze ‘filters’ kom je uiteindelijk tot een shortlist van een drie, vier, zelf vijftal fietsen. Daar vallen er ook snel weer 2, 3 vanaf gezien de beperkte voorraad / leveringstermijnen waardoor de uiteindelijke keuze wel makkelijker wordt gemaakt. Uiteindelijk heb ik het mezelf onnodig moeilijk gemaakt. Het was een soort van liefde op het eerste gezicht maar doordat ik niet meteen heb toegehapt, heb ik er wat meer moeite voor moeten doen én wat meer voor moeten betalen.

Ik blijk ambitieuzer te zijn dan ik dacht want de ‘ultieme’ endurance/comfort fiets, voelde voor mij té comfortabel of wel ik miste een beetje het racefiets gevoel en dat is doorslag gevend geweest. Maar ja, hoe je het ook uiteindelijk….moeten de benen het doen!

Christopher!

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s